NGC 2392 – Mgławica „Eskimos”
Charakterystyka
NGC 2392, znana jako Mgławica Eskimos, to niewielka, ale bardzo efektowna mgławica planetarna położona w konstelacji Bliźniąt. Jej charakterystyczny wygląd przypomina twarz otoczoną futrzanym kapturem, co nadało jej popularną nazwę. Struktura mgławicy składa się z jasnego, wewnętrznego pierścienia oraz bardziej rozmytej, zewnętrznej otoczki złożonej z włóknistych gazów.
Odległość od Ziemi
Mgławica znajduje się w odległości około 3 000–5 000 lat świetlnych od Ziemi (najczęściej przyjmuje się ~4 000 lat świetlnych).
Powstanie
NGC 2392 powstała w końcowym etapie życia gwiazdy podobnej do Słońca. Gdy gwiazda wyczerpała paliwo jądrowe, odrzuciła swoje zewnętrzne warstwy w przestrzeń kosmiczną. Odsłonięte gorące jądro – przyszły biały karzeł – emituje intensywne promieniowanie ultrafioletowe, które jonizuje wyrzucony gaz, powodując jego świecenie.
Skład i pierwiastki
Mgławica składa się głównie z:
- Wodoru (H) – odpowiedzialnego za czerwone obszary emisji,
- Helu (He),
- Cięższych pierwiastków śladowych, takich jak tlen (O), azot (N), neon (Ne) i siarka (S).
Różne pierwiastki emitują światło o różnych długościach fal, co tworzy złożoną i kontrastową strukturę mgławicy.
Ciekawostki
- Mgławica Eskimos została odkryta w 1787 roku przez William Herschel.
- Jej złożona budowa sugeruje obecność silnych wiatrów gwiazdowych, które kształtują wewnętrzne struktury.
- Centralna gwiazda ma temperaturę przekraczającą 40 000 K, co czyni ją niezwykle gorącym źródłem promieniowania.
- Mimo niewielkich rozmiarów jest dobrze widoczna przez średniej wielkości teleskopy jako jasny, niebieskawo-zielony obiekt.
Teleskop główny: Celestron C6 + reduktor 0,63
Kamera: Player-One Ares C Pro
Filtr: Baader UV/IR-CUT
Montaż: iOptron CEM 25p
Guiding: SvBony 165/40
Kamera guidingu: ASI 120mm-s
Czas jednej klatki: 30 sekund
Ilość klatek: 180
Klatki kalibrujące: BIAS/FLAT/DARKS
